Wydanie: 24

Arabska legenda o Stworzeniu Świata

lay
W swojej książce "El Libro del Fantasma ", Alejandro Dolina umieścił arabską legendę o Stworzeniu Świata.

Pisze, że gdy ludzie skończyli budować Świat, jeden z aniołów wskazał Wszechmogącemu, że zapomnieli oni umieścić na Ziemi piasek; poważny błąd - ludzie na zawsze pozbyli się możliwości spacerowania brzegiem morza, stąpania po podłożu, które mogło być jednocześnie masażem dla zmęczonych stóp.
Poza tym, brzegi rzeki będą zawsze poszarpane i skaliste, budowniczy nie będą mogli użyć tego podstawowego materiału, a stopy kochanków nie pozostawią śladów.
Aby uzdrowić sytuację Bóg wysłał Archanioła Gabriela objuczonego wielką torbą, aby rozsypał piasek we wszystkich niezbędnych miejscach.
Gabriel rozniósł piasek na plażach, na brzegach rzek, a kiedy powrócił do nieba, niosąc to, co pozostało, Szatan - zawsze czujny, zawsze gotowy, aby zniszczyć pracę Wszechmogącego - zdołał wywiercić dziurę w torbie, która następnie rozdarła się, tracąc całą swoją zawartość. Stało się to w miejscu, które teraz nazywamy Półwyspem Arabskim - niemal cały region zamienił się w ogromną pustynię.
Zakłopotany Gabriel udał się do Pana, aby go przeprosić, że pozwolił Szatanowi zbliżyć się tak bardzo niezauważenie. Jednak Bóg, w swojej nieskończonej mądrości, zdecydował zrekompensować Arabom stratę, nieumyślnie spowodowaną przez swojego posłańca.
Sprawił, że niebo nad pustynią stało się bardziej rozgwieżdżone, niż gdziekolwiek na Świecie, aby ludzie zawsze mogli patrzeć wysoko; stworzył turban, który - pod pustynnym słońcem - wart jest więcej niż korona; stworzył namiot, który pozwalał ludziom przemieszczać się z miejsca na miejsce i nieustannie obserwować nowe krajobrazy, bez obowiązku utrzymywania pałaców; nauczył ludzi produkować najlepszą stal do kucia mieczy; stworzył wielbłąda. Uformował najprzedniejszą rasę koni; wreszcie dał im coś nawet bardziej cennego, niż wszystko inne: słowo, prawdziwe złoto wszystkich Arabów.
Podczas gdy inni ludzie kształtowali metal i kamień, ludzie pustyni uczyli się kształtować słowo. Tam, poeta stał się wysokim kapłanem, sędzią, doktorem, wodzem Beduinów. Recytowane przez niego wersy mają swoją moc: mogą przynieść radość, smutek, zdrowie. Mogą być natchnieniem do aktów zemsty lub rozpętać wojnę, zjednoczyć kochanków i odtworzyć pieśń ptaków.
Alejandro Dolina konkluduje:
"Boskie błędy, jak te popełniane przez wielkich artystów lub prawdziwych kochanków, przynoszą, w rezultacie, tak wielkie zadośćuczynienie , że czasem warto o te błędy prosić".


Tłumaczenie: JR